Ga naar de inhoud
Home » Ik ben verzegeld

Ik ben verzegeld

Paulus reisde door het binnenland en kwam aan in Efeze. Daar vond hij enkele discipelen, en vroeg hun: “Hebben jullie de Heilige Geest ontvangen toen jullie tot geloof kwamen?”
Zij antwoordden: “Nee, we hebben niet eens gehoord dat er een Heilige Geest is.”
Toen vroeg Paulus: “Met welke doop zijn jullie dan gedoopt?”
“Met de doop van Johannes,” antwoordden ze.
Paulus zei: “De doop van Johannes was een doop van bekering. Hij vertelde de mensen te geloven in Hem die na hem zou komen, dat is, in Jezus.”
Toen ze dit hoorden, lieten ze zich dopen in de naam van de Heer Jezus. Toen Paulus hun zijn handen oplegde, kwam de Heilige Geest op hen, en spraken ze in talen en profeteerden ze. Het waren in totaal ongeveer twaalf mannen.

Handelingen 19:1–7

Paulus lijkt in Efeze 1 terug te verwijzen naar dit verhaal, wanneer hij jaren later schrijft aan de gemeente van Efeze, waar deze twaalf mannen waarschijnlijk deel van uitmaakten: “Toen jullie geloofden, werden jullie in Hem gemerkt met een zegel, de beloofde Heilige Geest, die een onderpand is dat onze erfenis garandeert, totdat zij die Gods eigendom zijn, verlost worden – tot lof van zijn glorie.” (v13–14).

Paulus vertelt deze twaalf mannen dat hun geloof in de profetische bediening van Johannes niet genoeg is – ze moeten hun geloof stellen in de Messiaanse bediening van Jezus. Dat doen ze vol overgave, ze laten zich dopen, en Paulus laat hen tijdens een gebed de tastbare ervaring van de aanwezigheid en kracht van de Geest ontdekken.

Ook vandaag, wanneer we ons vertrouwen op Jezus stellen, komt de Geest van God in ons leven wonen, en wil Hij ons tot overstromens toe vullen. Paulus noemt dit inwonen en vervullen door de Heilige Geest een zegel.

In de oude Grieks-Romeinse wereld gaven zegels op brieven of voorwerpen vijf dingen aan:

Ten eerste stond een zegel voor echtheid. Het bevestigde dat iets echt was. Wanneer de Heilige Geest ons merkt, drukt Hij de aanwezigheid van Jezus in ons leven – onze redding is echt.

Ten tweede gaf een zegel gezag aan. Officiële rollen van koningen werden verzegeld om te laten zien dat de documenten gedekt werden door het volle gezag van de macht en rijkdom van de koning.

Ten derde impliceerde een zegel een toekomstige opening. Daarom verwijst Paulus later in deze brief naar “de Heilige Geest van God, met wie jullie verzegeld zijn voor de dag van de verlossing.” Het beste moet nog komen.

Ten vierde stond een zegel voor eigendom. Het gaf aan van wie iets was, bij wie het hoorde. In die tijd werden bijvoorbeeld schapen gebrandmerkt met een zegel om diefstal te voorkomen. Een bijzondere Bijbelse profetie vertelt over de dienaren van God die een zegel hebben (Openbaring 7:3) – een merkteken – op hun voorhoofd, om te laten zien van Wie ze zijn.

Christenen discussiëren soms of het oké is om een tatoeage te nemen. Wat weinigen beseffen, is dat ze er al één hebben! Paulus spreekt hier veel voormalige heidenen aan, die gemerkt waren met het teken van de god die ze aanbaden. Op dezelfde manier, zegt Paulus, betekent het hebben van de Geest dat je “gemerkt bent met een zegel” – Gods teken van eigendom, diep in het binnenste van elke volgeling van Jezus.

Tot slot stond een zegel voor bescherming. Hoe ruw de reis ook was, de drager van een verzegelde brief zou die brief met zijn leven beschermen. Wat voor beproevingen, strijd of lijden ons ook overkomt, wij zijn veilig.

Wat kan Gods zegel verbreken? Niets. En wie kan ongedaan maken wat de Heilige Geest doet? Niemand. “Het is God die ons samen met jullie sterk maakt in Christus. Hij heeft ons gezalfd, zijn zegel van eigendom op ons gezet, en zijn Geest in onze harten gegeven” (2 Korintiërs 1:21–22). Wij zijn verzegeld.