Ga naar de inhoud
Home » Ik ben verlost

Ik ben verlost

God heeft ons verlost uit het domein van de duisternis en overgebracht naar het koninkrijk van zijn geliefde Zoon, in wie wij de verlossing hebben, de vergeving van zonden.

Kolossenzen 1:13–14

Deze woorden van Paulus aan de gemeente in Kolosse echoën zijn woorden aan die in Efeze: “In [Christus] hebben wij de verlossing door zijn bloed, de vergeving van zonden.” (Efeze 1:17). In de brief aan de Kolossenzen voegt hij echter meer details toe. Daarin leren we vier dingen over onze verloste identiteit:

Ten eerste: voordat we in Christus waren, waren we in een domein van duisternis. We beseffen het misschien niet, maar zolang we nog niet verlost zijn, staan we hopeloos los van de uiteindelijke werkelijkheid. Efeze 2:1–3 laat een paar confronterende kanten van deze duisternis zien: 1) Zonder Jezus is de dood ons lot. Sterker nog, we zijn al dood in onze zonden. 2) Satan houdt ons gevangen. 3) Een zondige natuur beheerst ons, zelfs op ons beste moment. 4) Het ergste van alles: we staan onder Gods oordeel. In dit domein van duisternis kunnen er spannende tijden in ons leven zijn, maar toch – vanuit Gods perspectief – hangt er een tragische somberheid over zelfs onze gelukkigste momenten. Dat is echt slecht nieuws. Nu het goede nieuws.

Ten tweede: we leven nu in het koninkrijk van Christus. Dit is een koninkrijk van licht (v12–13). In het evangelie komen we in contact met Jezus, die de uiteindelijke werkelijkheid is. Leven in de nieuwe hemel en aarde is ons lot. Ons zijn onsterfelijke opstandingslichamen beloofd. We zijn levend voor Christus en krijgen gezag over Satan. We hebben alles wat we nodig hebben om vrij te blijven van zijn valstrikken. God heeft onze ogen geopend en ons omgekeerd “van de duisternis naar het licht, en van de macht van Satan naar God” (Handelingen 26:18). Het beste van alles: we staan onder de genadige heerschappij van onze alwijze Koning.

Ten derde: onze vrijheid komt door Gods ingrijpen. Paulus lijkt hierbij te denken aan de Israëlieten die tot slaaf gemaakt waren in Egypte. Zij werden toen bevrijd en verlost door God – zowel door het offer van een lam, als door zijn kracht, die hen in een nieuw land plantte. Die oude bevrijding van de Israëlieten wijst naar wat Jezus gedaan heeft. In Christus hebben wij de verlossing, de vergeving van zonde. Onze nieuwe identiteitsdocumenten zijn geschreven in Christus’ eigen bloed, de prijs die Hij betaalt voor onze vrijlating uit geestelijke slavernij.

Ten vierde: er heeft een directe overdracht van burgerschap plaatsgevonden. Het moment dat we op Jezus vertrouwen, verliezen we ons burgerschap in het domein van duisternis en krijgen we burgerschap in het koninkrijk van licht. Dit is geen proces in tien stappen dat afhangt van ons niveau van vroomheid. Het is een verandering in één stap van ons hele leven, in Gods ogen. We zijn niet langer slaven van de zonde, Satan of de dood. We zijn bevrijd en verlost.

Dit motiveert ons om te leven zoals het hoort, en geeft ons troost wanneer dat niet lukt. Stel je bijvoorbeeld voor dat we van burgerschap wisselen, van het ene land (bijvoorbeeld Brazilië) naar het andere (bijvoorbeeld Canada). Hoewel we nu burger van Canada zijn, kost het tijd om te wennen aan de nieuwe cultuur en waarden. We moeten de gewoontes van ons vorige land afleren en de nieuwe gebruiken en taal leren. We vallen misschien tijdelijk terug in onze oude gewoontes. Maar zelfs dan verliezen we ons nieuwe burgerschap niet. Onze identiteit als burger van het nieuwe land staat vast. Zo is het ook met onze redding: op het moment dat we op Jezus vertrouwen, worden we overgebracht naar zijn Koninkrijk. We moeten onze oude gewoontes afleren en leren hoe we in het nieuwe Koninkrijk moeten leven. Het kost tijd om onze manier van leven te veranderen, maar onze fouten zullen het burgerschap dat ons door zijn genade gegeven is, niet intrekken.