Ga naar de inhoud
Home » Ik ben vergeven

Ik ben vergeven

Broeders en zusters … wij hebben het vertrouwen om het heiligste binnen te gaan door het bloed van Jezus, via een nieuwe en levende weg die voor ons geopend is door het voorhangsel, dat is zijn lichaam, en … wij hebben een grote priester over het huis van God …

Hebreeën 10:19–21

Paulus verkondigt in Efeze 1:17 dat “in [Christus] wij de verlossing hebben door zijn bloed, de vergeving van zonden.” De schrijver van Hebreeën, hierboven aangehaald, spreekt een vergelijkbaar woord tot zijn Joodse lezers, maar gaat verder.

Laten we beginnen met wat beide teksten zeggen: Gods vergeving en genade komt tot ons “door het bloed van Jezus” (Hebreeën) of “door zijn bloed” (Efeze).

Het bloed verwijst hier naar Jezus’ offer aan het kruis, waar Hij de schuld van, en de straf voor onze zonden op zich nam. “Zonder het vergieten van bloed is er geen vergeving” (Hebreeën 9:22). Dit maakt onze aanvaarding door God zeker.

Op de jaarlijkse Grote Verzoendag zocht de hogepriester van het oude Israël vergeving voor de zonden van het hele land. Nadat hij zich had gereinigd, legde hij zijn handen op een stier en een geit, en droeg zo symbolisch de schuld van zijn eigen zonden en die van zijn volk op hen over. Hij offerde ze, nam wat van hun bloed, en ging het heiligste binnen. Hij sprenkelde het op de Gouden Ark – die Gods troon in de hemel voorstelde. Hij vroeg om vergeving voor zijn eigen zonden en voor de zonden van het land (met het bloed van de geit).
Wat gebeurde hier eigenlijk? Kort gezegd: de hogepriester was de tussenpersoon, de bemiddelaar tussen het volk en God. De zondige Israëlieten konden God niet naderen, maar de hogepriester ging tot diep in Gods aanwezigheid en probeerde, met het geofferde bloed, de gebroken verbinding tussen God en zijn volk te herstellen.

Hebreeën laat ons zien dat Jezus onze Grote Hogepriester is. In tegenstelling tot andere hogepriesters:

  • hoefde Jezus geen bloed te offeren voor zijn eigen zonden; anders dan zij is Hij “heilig, onberispelijk, zuiver, en afgezonderd van zondaars” (Hebreeën 7:26).
  • offerde Jezus voor de hele wereld, niet alleen voor Israël. (Hebreeën 7:27).
  • offerde Jezus bloed niet eens per jaar, maar eenmaal en voorgoed. (Hebreeën 9:12)
  • offerde Jezus niet het bloed van een ander, maar zijn eigen bloed voor onze redding (Hebreeën 9:26),

Jezus luistert vol medeleven naar onze gebeden. Onze Hogepriester kan “meevoelen met onze zwakheden,” daarom kunnen we “met vertrouwen naderen tot Gods troon van genade, zodat we ontferming ontvangen en genade vinden om ons te helpen op het moment dat we het nodig hebben.” (Hebreeën 4:15-16). Jezus keurt onze zonden niet goed, maar Hij heeft medelijden met de moeilijkheden en zwakheden die ons er vatbaarder voor maken.

Jezus reinigt ons geweten van schaamte. “Hoeveel meer zal het bloed van Christus ons geweten reinigen, zodat we de levende God kunnen dienen!” (Hebreeën 9:14). Bloed werd niet alleen op de ark gesprenkeld. Het werd ook op de mensen gesprenkeld. Jezus is bereid ons geweten aan te raken en te reinigen, en ons te bevrijden uit de draaikolk van schaamte waarin onze fouten ons vaak brengen.

Jezus bidt vol overgave voor ons. “Jezus kan volledig redden wie door Hem tot God komen, omdat Hij altijd leeft om voor hen te pleiten” (Hebreeën 7:24-25). Voel je je ooit zo alleen? Alsof niemand weet wat je doormaakt? Precies op dat moment heeft Jezus je gedekt in gebed.